خواص دارچین وعسل

خواص دارچین وعسل

 





۱. کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی


یکی از فوائد عسل و دارچین مراقبت آن‌ها از قلب است. عسل حاوی موادی است که طبق یافته‌ها، در درمان بیماری‌های قلبی و عروقی مفید هستند. نتایج مطالعه‌ای در کشور ایران نشان داد عسل می‌تواند منجر به کاهش ناهنجاری و نامنظمی ریتم قلب شود.

به گزارش وزارت کشاورزی ایالات متحده، عصاره‌ی محلول در آب دارچین حاوی ترکیبات آنتی‌اکسیدانی است که می‌تواند به پیشگیری از بیمارهای قلبی کمک کند. هم‌چنین مطالعه‌ای درباره‌ی استفاده از ادویه‌ها در غذا نشان داد این کار باعث کاهش آثار منفی مصرف غذاهای چرب می‌شود – و این مسئله متعاقبا از ایجاد بیماری قلبی پیشگیری می‌کند.

۲. تقویت دستگاه ایمنی

گفته می‌شود مصرف خوراکی عسل باعث تولید پادتن‌هایی (آنتی‌بادی) می‌شود که ممکن است واکنش‌های دستگاه ایمنی بدن را تقویت کنند. خواص تقویت کنندگی دستگاه ایمنی موجود در عسل به ترمیم زخم‌ها کمک می‌کنند. این مایع طلایی دارای آنزیم‌های مهم و خواص ضد توموری است.

۳. درمان عفونت‌های پوستی


این ترکیب می‌تواند عفونت‌های پوستی متعددی از جمله قارچ پوستی، شوره‌ی سر، درماتیت سبوره‌ای، و پسوریازیس را درمان کند. هم‌چنین طبق یافته‌ها، عسل می‌تواند علیه میکروب‌هایی بجنگد که باعث ناراحتی‌های پوستی می‌شوند.

 

۴. کمک به درمان التهاب و آرتروز


ترکیب عسل و دارچین دارای آنتی‌اکسیدان‌ها و فلاونوئیدهای است که به درمان التهاب کمک می‌کنند. این ترکیب هم‌چنین به خاطر خاصیت‌اش در درمان آرتروز شناخته می‌شود. فقط کافی است به سادگی این ترکیب را روی ناحیه‌ی ملتهب بمالید.

۵. برای دیابت مفید است


طبق نتایج یک مطالعه، استفاده از مکمل‌های عسل به مبتلایان به دیابت کمک می‌کند وزن بدن‌شان را کاهش دهند. طبق یافته‌ها، وقتی داروهای ضد دیابتی به همراه عسل مصرف می‌شوند، بهتر می‌توانند سطح قند خون را کنترل کنند.

۶. به درمان عفونت‌های مثانه کمک می‌کند


شاید قبلا چنین چیزی را نشنیده بودید. شاید! عسل موجود در این ترکیب عامل موثری برای جلوگیری از رشد برخی بافت‌های سلولی سرطانی در مثانه است. طبق نتایج یک مطالعه، عسل در مبارزه علیه عفونت مجاری ادراری موثر است. دلیل دیگری که عسل می‌تواند به درمان عفونت مجاری ادراری کمک کند، وجود خواص ضد باکتریایی در این ماده است.

۷. به درمان سوءهاضمه و دیگر مشکلات گوارشی کمک می‌کند


عسل از دوران باستان برای تسکین سوءهاضمه و دیگر مشکلات معده و روده به کار رفته است. استفاده از عسل به این دلیل است که این ماده می‌تواند غشای مجاری گوارشی را نرم و آرام کند. عسل هم‌چنین به سرعت بیش‌ترین مقدار انرژی را با کم‌ترین کار گوارشی جذب بدن می‌کند. عسل رشد هلیکوباکتر پیلوری را که گفته می‌شود عامل اصلی سوءهاضمه است، متوقف می‌کند.